Een kijkje achter het bedgordijn in een ziekenhuis

 Mijn moeders mentale gesteldheid holt achteruit. Dat is een feit. Ik merk aan mijzelf dat ik energie krijg door mij te richten op de dingen die ze wel kan, de dingen die (nog) leuk zijn. Bezoekje aan Amsterdam houden we erin. Het is een win-winsituatie. Zij geniet van deze heerlijke stad, ik ook. Ik maak foto's en word getrakteerd op een lunch, dus mijn motivatie is hoog. Vorige week heeft zij kennis gemaakt op de Dagbesteding. Daar gaat zij miv maandag  drie keer per week heen. Eerste indruk was goed, ze vond het leuk, zat te kletsen , te lachen. Deed mee met ochtendgymnastiek, echter het laten lakken van haar nagels was aan haar niet besteed. 'Ik ben niet zo deftig', zei ze. Op een gegeven moment kwamen er drie stevige , iets verzwaarde ballonnen op tafel.  De dames tikten ze keurig over, maar de aanwezige heren deden dat wat uitbundiger, ze smashten de ballonnen onder de tafel, en doken en vervolgens enthousiast achter aan. De leeftijd van de aanwezige heren was 85+. ...

  Het is mij gelukkig niet vaak overkomen, verslapen. Maar vanmorgen was het toch raak. Ik werd wakker, en kon mijn ogen niet geloven toen ik op mijn horloge zag dat het half 7 was. Mijn telefoon gepakt, beeld was zwart. Dus de wekker had het ook af laten weten.  Ik probeerde rustig te blijven, maar toch schoot ik in de stress. Ik kleedde me razendsnel aan. Ik probeerde daarna batterij van mijn telefoon eruit te halen, maar kreeg achterkant telefoon er niet af Mijn dochter gaf mij zo'n klein pinnetje, ik ben niet technisch, bleek voor het laatje van de SIM kaart te zijn. Kreeg het laatje er daarna niet meer in, op internet gezocht, moest hij er andersom in. Ffff. Mijn werk kon ik niet bellen, wist nummer niet uit mijn hoofd. Wilde toen via het algemene nummer van het AMC bellen, maar door het gestress wist ik dat nummer opeens niet meer . Maar gelukkig kwam mijn foon tot leven, er ging een lampje branden, er kwam een groen tandwieltje in beeld, en opeens deed hij het weer. Uit...

In de nachtdienst wat foto's gemaakt met door- en inkijkjes Door het hoofdeinde van een bed Zitting rolstoel Door de handgreep van een po  Inhoud naaldenbeker De reflectie van mijn vest op een mes Door een stripje van oorthermometerdopjes Tosti apparaat Zo, dat waren wat eye-openers op mijn afdeling

 De kogel is door de kerk. Mijn moeder is officieel dement verklaard, eindelijk.  Nu kunnen we eindelijk spijkers met koppen slaan.  Als CIZ ermee aan de slag gaat, kan ze op de wachtlijst bij verpleeghuis de Hogeweyk, in mijn superleuke woonplaats Weesp. Wachttijd is zeker 7 maanden, tenzij er eerdaags een griepgolf daar huis gaat houden. De Specialist Ouderengeneeskunde adviseerde ons met klem om meerdere verpleeghuizen te gaan bezoeken, waar een kortere wachtlijst is.  Wat speurwerk gedaan, de best scorende huizen hebben allemaal minimaal 6 maanden wachttijd. Pas geleden een ander tehuis bezocht, ik wist al meteen : dit wordt het niet! toen ik binnen liep. Met een nepglimlach op mijn gezicht de alleraardigste mevrouw gevolgd, die mij een rondleiding gaf. Ik probeerde positief over te komen, complimenteerde haar met de vele ramen in het gebouw. Maar eigenlijk wilde ik zo snel mogelijk weer naar buiten. Het gaat dus Weesp worden. Nou is de kans dat mijn moeder gewoo...

 Aanleg voor techniek heb ik niet . Gebruiksaanwijzingen van telefoon begrijp ik niet, noch die van tv, en mijn fototoestel was tot voor kort een groot raadsel voor me. Al stuntelend maak ik mij vertrouwd met apparatuur. Op mijn werk ben ik ook geen uitblinker wat technologie aangaat.  Regelmatig ruzie met de computer, en nieuwe pompjes ed begrijp ik pas nadat ik er veel bloed zweet en tranen voor vergoten heb. En wat te denken van de koffie automaat, daar tap ik graag water uit, om mijn nieren goed te houden Ik wil dan een flesje vullen, dat duurt eeuwen. Tot een collega dat zag, en zei dat ik voor de optie 'een kan' moet kiezen ipv 'een beker' . En sommige dingen lukken gewoon nooit, bv een infuuspomp ut de houder krijgen, een echte high tech handeling. Soms is de oplossing erg simpel, maar heb ik er geen weet van. Bij de overburen vandaag wilde ik iets in de vieze koelkast zetten ( daar zetten wij potjes urine en ontlasting in, en nog meer smerige lichaamssappen). Op...