DE GEHOSPITALISEERDE PATIENT Breek me de bek niet open! In het ziekenhuis liggen regelmatig dit soort patienten. Dit zijn mensen die al vaak opgenomen zijn geweest, precies weten wat ze wel en niet willen. Die verwachten dat alles volgens hun wensen verloopt, op tijden die zij willen bepalen. Zij voelen zich helemaal thuis in het ziekenhuis, ze denken dat het medisch personeel een soort familie geworden is. Ze hebben minimaal tien tassen met troep om hun bed heen staan, gebruiken het liefst twee nachtkastjes. Hebben veel noten op hun zang, bellen veel, mopperen veel, zijn nooit tevreden. Plassen liever in urinaal of op de postoel, ook als ze gewoon naar het toilet kunnen lopen. Of erger nog, ze willen altijd een luier om, zodat ze alles kunnen laten lopen. Willen graag geholpen worden bij het wassen, terwijl ze dit allang zelf kunnen. Om te mobiliseren gebruiken ze een infuuspaal als houvast, terwijl dit helemaal niet nodig is. Denken dat zij de zieligste patien...
Posts
Een deel van de mensen die een donornier krijgt, ontvangt de nier van een overleden donor. Via Eurotransplant wordt de nier aan een ontvanger toegewezen. Die dient dan meteen naar het ziekenhuis te gaan, waar hij geopereerd zal worden. De nier arriveert in een koelbox, soms is het zoals op bijgevoegde foto, een box van piepschuim, gevuld met ijs. De nier zit in een zak met water, en die zak zit weer in een andere zak met water, om zodoende een buffer te vormen tegen stoten. Een koerier brengt de nier naar de verpleegafdeling. Daar zorgt men ervoor dat elke 6 uur het ijs in de koelbox vervangen wordt. Dit schaafijs haal je op het laboratorium op. Met een grote schep haal je het uit de ijsmachine . En binnen 24 uur na het uitnemen van de nier moet hij ingebracht zijn bij de ontvanger, hoe eerder hoe beter. Het kan zo zijn dat het dagen duurt voor de nier het weer gaat doen, vanwege opgelopen achterstand door geen doorbloeding al die tijd. Maar als hij het doet, dan doet ...
In de nachtdienst bellen mensen van buiten af met vragen waardoor je je afvraagt of ze wel verstand hebben. V : Ik heb al 5 dagen buikpijn, kunt u mij helpen? A: waarom heeft u niet overdag gebeld? V : mijn sondevoeding is op, kunt u nieuwe voor mij bestellen? A; nee dat moet u overdag zelf regelen V : ik word volgende maand geopereerd, kunt u mij vertellen wanneer? A : belt u nu echt hiervoor midden in de nacht? V : ik heb een herhaalrecept nodig voor mijn hoge bloeddrukpillen A: die van mij stijgt nu gevaarlijk V; mijn stoma lekt, wat moet ik nu doen? A : plakken en knippen V : kunt u mij vertellen hoe het met mijn man is? A : wie is uw man? V : mijn man heeft per ongeluk een zetpil ingeslikt, wat moeten we nu doen? A: wachten tot de natuur zijn werk doet. V : ik wil weten hoe het met mijn vrouw gaat maar niemand kan mij iets vertellen. A: ik heb gezocht en gezocht in systeem van ons ziekenhuis, uw vrouw ligt in niet hier, maar in een heel ander hos...
Verschil moet er zijn. Ik heb van begin 1989 tot medio september jl op afdeling Chirurgie gewerkt, daar lagen patienten met vaak een tumor ergens in het spijsverteringskanaal. Grote operaties, veel complicaties, veel actie, hard werken. En altijd gedoe om ervoor te zorgen dat de personele bezetting rond was/kwam. Sinds half september werk ik op afdeling Niertransplantatie, een andere wereld. Niet alleen totaal andere ziektebeelden , maar ook andere randvoorwaarden. Zo was ik gewend in het weekend zelf bloed af te nemen bij de patienten, hier wordt dat in het weekend door iemand van het lab gedaan. Als patienten in isolatie liggen zijn er kant en klare bakken waar alle spullen in zitten die je nodig hebt en hoef je niet alles bij elkaar te sprokkelen, zoals ik jarenlang gewend was. Bloedrukmeters, thermometers, ze zijn er in overvloed. Ook meer personeel dan ik gewend was. Op Chirurgie 5 man personeel, hier op afdeling Nieren 6 ! En zo kan ik nog wel even doorgaan. En d...
En dan moet hij weer aan de slag. Sommige mensen die een donornier hebben ontvangen, hebben al jaren niet meer geplast, en moesten 3 x per week dialyseren in het ziekenhuis. En dan hebben ze een nier gekregen, en moeten ze weer gaan plassen. Hoe langer de blaas niets te doen heeft gehad, hoe meer hij verschrompeld is. Mensen moeten weer leren om meer urine op te houden, om weer wat rek in de blaas te krijgen. De eerste keer plassen, voor de patient een moment waarop de vlag uitgaat! Ja, in het ziekenhuis worden wij blij van al die dingen die zo vanzelfsprekend lijken.