Een kijkje achter het bedgordijn in een ziekenhuis

 Op mijn werk moeten er dagelijks veel patienten geprikt worden.  De artsen doen via de computer de aanvraag bij het laboratorium, de aanvraag moet daar voor 6 uur s ochtends binnen zijn. Vanmorgen, om 8 uur, had een arts nog een aanvraag gedaan voor bloedafname, maar dat was dus te laat voor de laboratoriumronde. Wij probeerden zelf bloed te prikken bij de desbetreffende patient, maar het bleek een onmogelijke opgave. Deze man had lastige vaten om in te prikken. Toen verschenen de laboranten op de afdeling, voor de prikronde. Ik deed alsof mijn neus bloedde, en liep met de aanvraag naar een mannelijke laborant, met de vraag of hij heel erg alsjeblieft deze aanvraag erbij wilde doen.  Helaas, hij trapte er niet in, had het te druk. Nog geen 5 minuten later stond hij voor mijn neus. Hij wilde bij een patiente bloed afnemen, maar zij vroeg hem of het  uit haar PICC lijn gehaald kon worden ( een infuus in een grote ader), Zij was al dat prikken nml helemaal zat.  O...

  Jaren geleden, in de nachtdienst. Tijdens mijn ronde langs de patienten, trof ik , op een eenpersoonskamer, het bed leeg aan. Vanaf het bed liep een spoor met bloeddruppels, en dat liep door tot op de gang. Ik stond daar en opeens hoorde en voelde ik iemand in mijn nek hijgen. Daar stond de patient, bloed liep uit zijn arm, waar het infuus gezeten had. Hij zag er verwilderd uit. Delirant geworden..

Ik moest bloed afnemen bij een patient. Normaliter gaat men dan op bed liggen of zit men op een stoel. In dit geval wilde de patient blijven staan.  Ik was bezig met de voorbereidende maatregelen, toen hij vroeg: 'Kunt u er zo bij of moet ik een andere houding aannemen? ' Ik zei tegen hem :  Misschien kunt u een handstand tegen de muur maken. Dat doe ik morgen weer, zei hij gevat.    

 Zelfreflectie is een vast onderdeel op mijn werk.

      Morfine, veel gebruikt op mijn werk als pijnbestrijding. Ik kan er een boek                                               over schrijven.  Eind jaren 80 kwam ik in het AMC werken. De patienten die morfine via het infuus kregen, hadden een pompje waardoor continu morfine toegediend werd. De hoogte van de dosering was afhankelijk van het lichaamsgewicht, dat zal duidelijk zijn. Iemand van 100 kilo heeft meer nodig dan iemand van 50 kilo. Het pompje liep op een vast ingestelde stand., en dat was niet altijd goed. Overdag merkte je dat aan de patient als ze met pinpointpupillen in bed lagen of met dubbele tong gingen praten. Maar 's nachts was het echt linke soep. De patient die zo heerlijk rustig lag te snurken, kon s ochtends niet meer gewekt worden. Iets teveel morfine in zijn mik! Men stapte over op PCA pompjes  (Patient Controlled Analge...

            Het prachtige vingerhoedskruid, een giftige plantensoort. En oogstrelend mooi!     De Latijnse naam is digitalis purpurea.   Daar heeft het medicijn digoxine zijn naam aan te danken. Digoxine wordt gebruikt bij mensen die last hebben van boezemfibrilleren, om het ritme langzamer en regelmatiger te krijgen. Tevens versterkt het de pompkracht van het hart.    Tegenwoordig wordt digoxine in het laboratorium gemaakt. Maar vroeger werd digitalis uit de bladen van het vingerhoedskruid gewonnen.     

  Discussies op mijn werk zijn aan de orde van de dag. Tijdens de nachtdienst word ik geacht elk uur bij mijn patienten te kijken. Meestal gaat dat zonder problemen. Maar bij deze kamer kraakte de deur enorm. Patient wakker en uitzinnig van woede. ' Nou , het is duidelijk dat je nog leeft' zei ik. Hij bleef schreeuwen , daarop verliet ik de kamer. Naderhand bood hij excuses aan. Ik legde uit dat het mijn verantwoording is ieder uur bij iedereen te kijken, om te zien of men in nood verkeert, iets nodig heeft, wat dan ook. ' Maar als je net langs bent geweest en ik krijg meteen daarna een hartstilstand dan ben ik toch dood. Want je moet binnen een paar minuten beginnen met reanimeren' zei hij. ' Als ik pas na een paar uur langskom en je ligt koud en stijf in je bed, dan krijg ik te horen dat ik mijn plicht verzaakt heb.' Daarna was het goed en heb ik de rest van de nacht door een kiertje gekeken en geluisterd of hij nog onder ons was.