Een kijkje achter het bedgordijn in een ziekenhuis

Digitalisering in de zorg. Het heeft voor- en nadelen. Het elektronisch patientendossier , toen het ingevoerd werd, dacht ik: dat krijg ik nooit onder de  knie. Maar met bloed zweet en tranen heb ik het mij eigen gemaakt, grotendeels tenminste. Ik moet bij bepaalde zaken toch echt de hulp van mijn jonge collega's of studenten inroepen. Vroeger werd alles op papier gezet. Er waren mappen voor de verpleegkundigen en mappen voor de artsen.  In die mappen schreven wij, de verpleegkundigen, onze rapportages.  De nachtdienst schreef met rood, dagdienst met blauw, en avonddienst met groen.  Schreef je collega met hanenpoten, dan werd het lastig lezen. In de nachtdienst had je al je mappen op een karretje liggen. Het gebeurde nog al eens dat de mappen gingen schuiven, ze vielen op de grond, met al de papieren verspreid over de vloer. Vreselijk! De artsen moesten voor alle medicijnen die een patient gebruikte, een recept schrijven, op doordrukpapier. Het gebeurde regelmatig d...

Ik had nachtdienst en de dienst begon druk. Ik kwam pas rond 1 uur bij een patiente op de kamer , een jonge vrouw.  Het was donker, ik scheen voorzichtig op het voeteneind van het bed met mijn zaklampje om haar niet te storen in haar slaap .  Ik merkte toen ik naast het bed stond dat ze wakker was. Ik vroeg haar of ik iets voor haar kon doen. Nee hoor, ze heeft niets nodig, bromde een mannenstem. Ik begon aan mijzelf te twijfelen, lag er hier  een man ipv een vrouw?  Op de gang de patientenlijst bekeken, het was toch echt een vrouw. Terug naar de kamer, nu met mijn zaklamp op de verhoorstand. In het bed lag zij, knus tegen een jonge man aan.  Wie ben jij? vroeg ik hem, nadat ik gecontroleerd had of er hier geen sprake van rooming in was. Dit is mijn neef, zei de jonge dame. ( ?) Waarom is hij hier nog, in het holst van de nacht? Hij blijft hier slapen, ik dacht dat dat wel mocht, zei ze. Nu hou ik er niet van om politieagent te spelen, maar toch heb ik verteld d...

 Op whiteboard op patientenkamer schrijft de fysiotherapie het een en ander ter aanmoediging. Punt 4 is door iemand met humor erbij geschreven :)