scholingsdag

 

Vandaag even terug in de schoolbanken. 

We begonnen met een quiz, we waren in drie groepjes verdeeld en streden om de eer. Wij hadden ons groepje vol goede moed  'de slimsten' genoemd. Maar op een gegeven moment bleek dat wij onszelf beter   'de domsten' hadden kunnen noemen, , omdat we een grote achterstand opgebouwd hadden nadat we de ene na de andere vraag niet wisten te beantwoorden.

Gelukkig kregen wij op een gegeven moment de geest, en werden we tweede, hoera!

Daarna een mooie les bijgewoond waarin een nefroloog prangende vragen beantwoordde. 

Wij als verpleging zetten regelmatig vragen bij de screening van patienten die op de wachtlijst staan voor een donornier.

Die vraagtekens zullen er altijd blijven.

En tada, als derde onderdeel stond de snijzaal op het programma. Op weg daarheen passeerden wij deze kindjes op sterk water. 

Ik kan me herinneren dat ik als kind naar de kermis ging en dat er een tent was voor de kinderen met zgn griezelige dingen, zoals een babybeentje op sterk water, een kalf met zes poten, een ongeboren lammetje op sterk water met twaalf pootjes die in elkaar verstrengeld waren. Ik was niet weg te slaan uit die tent! Daarnaast  stond nog een tent Die was , tot mijn  grote teleurstelling, niet voor kinderen. Wat had ik daar graag een kijkje genomen!

Goed, de snijzaal dus.

In deze koele ruimte lagen twee geprepareerde lichamen, die letterlijk 'onder zeil ' waren. 

Nadat het afdekmateriaal verwijderd was mochten wij kijken, en voelen ( de liefhebbers).

Dat liet ik me geen twee keer zeggen! Reuze interessant, ook wel surrealistisch omdat de lichamen al ( geen idee hoe lang geleden), gebalsemd zijn en in een bad met conserveringsmiddel bewaard blijven.

Toen ik pas in het AMC werkte, begin jaren '90 , heb ik een aantal obducties bijgewoond, en dat was nog interessanter, dat waren natuurlijk lichamen van mensen die vlak daarvoor overleden waren.

Daarna lunch, die lieten wij ons goed smaken., 

Met een gevulde maag daarna naar weer een ander stukje AMC, dit keer voor de creatieve geesten onder ons.

Er stond een blanco beeld van een  stiertje , dat moest/mocht beschilderd voor op de nieuwe afdeling, waar wij over een aantal maanden heen zullen verhuizen.

Nou ben ik helaas niet creatief met verf en kwasten, maar mijn collega's gingen met verve aan de slag.

Ik bekeek het van de zijlijn, en heb zelfs van grote hoogte een foto gemaakt. 
Zonder van de tafel af te vallen, dit keer :).

Ik had me eerst toch nog in een oranje overall gestoken, maar dat was voor de show

Eind goed al goed, er was voor ieder wat wils vandaag.