Rollade?

 Het leven is een tranendal. Al wekenlang staat het huilen mij nader dan het lachen.

Mijn moeder kan niet meer thuis wonen, de situatie verergert met de dag. 

Ze kan zich allang niet meer redden, eet alleen als het haar voorgeschoteld wordt.

Gaat drie keer per week naar dagbesteding, het is een hele organisatie om haar daarheen te krijgen, maar dat is gelukt. 

Groot probleem is dat ze de resterende tijd alleen thuis is. Wijkzorg komt paar keer per dag, maar dat is niet toereikend. Ze is bang als ze alleen is, belt dan op om te vragen of er iemand kan komen. Het is niet mogelijk om 24 uur per dag bij haar te zijn.

Sinds gisteren nog meer ellende , ze houdt het niet meer droog. Ligt dan in een nat bed om hulp te roepen,

Al een paar keer de huisarts gebeld, om aan te geven dat het zo niet meer gaat. De arts is bezig geweest om een crisisplek te regelen, maar tot nu toe bot gevangen, ze voldoet niet aan de criteria ( ze moet een gevaar voor zichzelf zijn ). Mijn moeder is de voorzichtigheid zelf, dus die doet (nog) geen doldwaze dingen.

Het mantelzorgnetwerk staat op instorten. vanmorgen ben ik voor de tigste keer op mijn werk in tranen uit gebarsten. Mijn collega's zijn erg lief, begripvol, wat dat betreft zit het snor.

Mijn brein werkt nog, maar af en toe sla ik de plank mis..

Een patient vroeg mij vanmorgen om een rollade. Ik begreep het niet. vroeg of ze echt zo'n ding met een netje eromheen bedoelde.

Nee, ze wilde een rollator:). 

Dat kleine momentje bezorgde mij een grote glimlach.